“Wanneer iets vastloopt, begint beweging met helder zien wat er speelt.”
Stel je voor. Je zit in een vergadering met zes vrouwen. Professionele vrouwen die elke dag zorgen dat kwetsbare mensen bij de juiste hulp terechtkomen. Ze weten wat verantwoordelijkheid is. Ze dragen het elke dag.
De sfeer is goed. Er wordt gelachen. Er worden meningen gedeeld. Het lijkt een gewoon teamoverleg. Tot het misgaat…..
De teamleider maakt een opmerking. Eén zin. Stekelig, scherp, en gericht op één persoon aan tafel. Daar gebeurt het, ik zie die persoon verschieten. Ze wordt bleek. Ze deinst naar achteren. En dan… slikt ze het in.
Niemand reageert en we gaan gewoon door met de agenda. Alsof er niets is gebeurd.
Ken jij dat gevoel?
Dat moment waarop je iets ziet en denkt: Wacht. Klopt dit wel?
Dit kon ik niet laten passeren. We leggen de vergadering stil. Ik vraag wat er aan de hand is. De stilte die volgt is groter dan de opmerking ooit was.
De opmerking was het topje van iets wat al veel langer speelde. Frustratie die niet werd uitgesproken. Pijn die werd ingeslikt. Toezeggingen die niet werden nagekomen. Gevoelens die waren bedekt met de mantel der liefde.
In de zorg is dat extra scherp. Grenzen aangeven is al moeilijk als je voor anderen zorgt. Maar wat doe je als de onveiligheid aan je eigen tafel zit?
Je zwijgt. Je deinst achteruit. Je gaat door met de agenda.
Totdat iemand stopt en ruimte maakt voor wat er gezegd en gehoord moet worden.
Wat wij bij WenK weten, en wat ons werk elke dag opnieuw bevestigt, is dat de dingen die we niet zeggen het meest ruimte innemen. In de spanning die je voelt als je de kamer binnenloopt maar niet kunt benoemen.
Echte beweging begint niet met een plan of een vergadering. Het begint met de moed om te zien en te zeggen wat er speelt.
Niet omdat het makkelijk is. Maar omdat het klopt.
Speelt dit ook in jouw team? Wij gaan graag het gesprek aan.
Dat is ons werk. Dat is wat ertoe doet.
Meer weten? Kijk op https://wendyenkloezen.nl/inspiratie/
